تبلیغات
خــــیــــــمــــــه , پایگاه مداحی، سخنرانی ،شناخت فرقه های ضاله , خــــیــــــمـــــه

حوادث‌ شش ماه پایانی

منتهی به ظهور بر طبق‌ تقویم‌ سال‌ ظهور


جریانات‌ و اتفاقات‌ ماه‌ رمضان

بخش دوم

۲- نداى آسمانى صیحه

 


این نشانه یكى از پنج مورد نشانه حتمى ظهور است.


«صیحه» به صدا و ندا اطلاق مى‏شود و در اینجا منظور ندایى است كه شب بیست و سوم ماه رمضان كه همان شب قدر است از آسمان شنیده مى‏شود. هر جمعیتى آن را به زبان خویش مى‏شنود و از آن حیران و سرگردان مى‏گردد؛ از شنیدن این ندا خوابیده بیدار مى‏شود؛ ایستاده مى‏نشیند؛ نشسته بر سر جاى خود میخكوب مى‏شود نوعروسان از شدت ترس از خلوتگاه‏هاى خویش بیرون مى‏آیند. این ندا از جبرئیل امین است، كه به زبانى رسا چنین اعلام مى‏كند:
«صبح نزدیك شد1. بدانید كه حق با مهدى(ع) و شیعیان اوست».


پس از آن در بعدازظهر (نزدیك مغرب) شیطان لعین در میان زمین و آسمان ندا مى‏دهد كه: »آگاه باشید كه حق با عثمان و شیعیان اوست«. ظاهراً مراد از «عثمان»، «عثمان بن عنبسه» یا همان سفیانى است.

ابوحمزه مى‏گوید:« از امام باقر(ع) پرسیدم: آیا شورش سفیانى از علایم حتمى ظهور است؟» حضرت فرمودند:« آرى ندا هم حتمى است...» از حضرت پرسیدم:« این ندا چگونه خواهد بود؟»

 فرمودند:«یك منادى اول روز ندا مى‏دهد كه حق با آل على(ع) و شیعیان اوست و در انتهاى روز شیطان ندا مى‏دهد كه حق با عثمان و شیعیان اوست و در این زمان یاوه‏گویان (باطل‏گرایان) دچار تردید مى‏شوند.2»


دلیل برخاستن این صداى آسمانى از این قرار است:
الف) توجه دادن مردم به نزدیكى ظهور؛
ب) به وجود آوردن آمادگى درونى در میان مؤمنان مخلص.

توجه به زمان وقوع این نشانه؛ یعنى با فضیلت‏ترین ماه و شب سال - كه اقبال و رویكرد دینى مسلمانان به حد اعلاى خود مى‏رسد - اهمیت آن را ثابت مى‏كند.


ابوبصیر از امام باقر(ع) چنین روایت مى‏كند:
صیحه حتماً در ماه رمضان، خواهد بود؛ چرا كه ماه رمضان ماه خداوند است و آن هم نداى جبرئیل است براى خلق.
سپس فرمودند:
منادى از آسمان به نام قائم(ع) ندا سر مى‏دهد و از مشرق تا مغرب صدایش را مى‏شنوند. از ترس آن صدا هیچ خوابیده‏اى نمى‏ماند؛ مگر اینكه بیدار مى‏شود و ایستادگان همگى مى‏نشینند و نشستگان هم بر دو پاى خویش برمى‏خیزند. خداوند بیامرزد هر كه از این صدا عبرت بگیرد. صدا، صداى جبرئیل روح‏الامین است كه در شب جمعه بیست و سوم ماه رمضان بر خواهد خاست. پس از آن شكایتى نداشته باشید و گوش فرا دهید و اطاعت كنید. در انتهاى روز صداى ابلیس ملعون (شنیده مى‏شود) كه ندإ؛ مى‏دهد آگاه باشید كه فلانى مظلومانه كشته شد تا مردم را به شك بیندازد و آنها را مبتلا به فتنه كند. چقدر شك‏كنندگان متحیر در آن روز زیادند كه در آتش افكنده شده‏اند. وقتى صدا را در ماه رمضان شنیدید از آن شكایت نكنید كه آن صداى جبرئیل است و نشانه آن این است كه به نام قائم و پدرش(ع) ندا مى‏دهد. به طورى كه حتى دوشیزگان در خلوتگاه‏هایشان در خانه آن را مى‏شنوند و پدر و برادر خویش را براى خروج (و قیام) تشویق مى‏كنند.


و فرمودند:
«به ناچار این دو صدا باید پیش از قیام قائم(ع) باشد: صدایى از آسمان كه صداى جبرئیل است و به نام صاحب این امر و نام پدرش و صدایى كه از زمین شنیده مى‏شود و آن صداى ابلیس است كه به نام فلانى ندا مى‏دهد كه مظلومانه كشته شد ولى با آن به دنبال فتنه است. پس شما نداى اول را اجابت و اطاعت كند و از دومى و از اینكه به فتنه‏اش افكنده شوید، بپرهیزید.»


سپس پس از بیان بخش زیادى از حدیث فرمودند:
«وقتى كه بنى‏فلان در میان آنها اختلاف افتاد؛ در آن زمان چشم انتظار فرج باشید و فرج شما تنها در اختلاف بنى‏فلان است. پس وقتى دچار اختلاف شدند منتظر صیحه در ماه رمضان باشید و (پس از آن) قیام قائم(ع) كه خداوند هر چه را بخواهد به انجام مى‏رساند.3»


عبداللَّه بن سنان مى‏گوید:« نزد امام صادق(ع) بودم كه شنیدم مردى از دیار هَمدان به حضرت عرض كرد: عامه (اهل سنت) ما را سرزنش مى‏كنند و مى‏گویند شما گمان مى‏كنید كه منادى از آسمان به نام صاحب این امر ندا درمى‏دهد. حضرت كه تكیه داده بودند خشمگین شدند، جلوتر آمدند و نشستند. سپس فرمودند:
«آن را از من روایت نكنید و از پدرم روایت كنید كه دیگر هیچ عیبى براى شما نخواهد داشت. شهادت مى‏دهم كه از پدرم(ع) شنیدم كه مى‏فرمودند: «واللَّه! این مطلب در قرآن به وضوح بیان شده است آنجا كه مى‏گوید:
إن نَشاء نفنَزّفل عَلَیهفم مفنَ السَماءف آیةً فَظَلَّت أعناقفهم لَها خاضفعینَ.4
اگر بخواهیم از آسمان معجزه‏اى بر ایشان مى‏فرستیم كه گردن‏هایشان را براى همیشه به زیر افكنند.»


آن روز در زمین احدى باقى نمى‏ماند كه به عنوان خضوع گردنش را كج نكرده باشد. اهل زمین ایمان مى‏آورند، آن زمان كه این صدا را از آسمان بشنوند كه: «آگاه باشید حق در میان على‏بن ابى‏طالب(ع) و شیعیان اوست».


سپس فرمودند:
«فرداى آن روز شیطان در هوا بالا مى‏رود به طورى كه از زمین متوارى گشته و دور مى‏شود و در پس آن ندا مى‏دهد كه بدانید حق در عثمان بن عفان و پیروان اوست. او مظلومانه كشته شد (بیایید) و قصاص خونش را طلب كنید.»


حضرت ادامه دادند:
«خداوند آنها را كه ایمان آورده‏اند؛ با اقرار (همیشه به یك شكل) پابرجا و ثابت قدم مى‏كند و این همان نداى اول است. آنها هم كه در دل‏هایشان مرض است آن روز به شك مى‏افتند كه این مرض واللَّه، عداوت اهل‏بیت(ع) است. بنابراین در آن زمان از ما بیزارى مى‏جویند در عین حال كه به ما متمایل مى‏شوند؛ مى‏گویند آن صداى اول جادویى از سحرهاى اهل بیت(ع) بود» سپس امام صادق(ع) این آیه را تلاوت كردند كه:
«وَ إن یَرَوا آیةً یفعرفضفوا وَ یَقولفوا سفحرٌ مفستَمَرٌ.5
اگر آنها معجزه‏اى را مشاهده كنند از آن روى گردانده، مى‏گویند این همان جادوى همیشگى (آنها) است.6»

زرارة بن اعین از امام صادق(ع) روایت كرده كه فرمودند:
«منادى از آسمان ندا مى‏دهد كه: «فلانى فرمانرواست» و منادى (دیگرى) هم ندا مى‏دهد كه: «همانا على و شیعیان او رستگارند«.»
پرسیدم: چه كسى پس از این با مهدى(ع) مى‏جنگد؟ فرمودند:
«مردى از بنى‏امیه كه شیطان ندا مى‏دهد همانا فلانى و پیروان او رستگار مى‏شوند.»
گفتم: پس چه كسانى راستگو را از دروغگو تشخیص مى‏دهد؟ فرمودند:
«آنها كه احادیث ما را روایت مى‏كنند و پیش از وقوع این اتفاقات مى‏گویند چنین مى‏شود و مى‏دانند كه آنها راستگویند و حق دارند.7
این ندا مصداق این آیه است كه:
أفَمَن یَهدى إلَى الحَقّ أحَقف أن یفتَّبَع أمَّن لا یَهفدّى إلاّ أن یفهدى فَما لَكفم كَیفَ تَحكفمونَ.8
آیا آنكه به سوى حقیقت هدایت مى‏كند شایسته‏تر است كه تبعیت شود یا آنكه هدایت نمى‏پذیرد جز آنكه هدایت شود؛ شما را چه مى‏شود، چگونه قضاوت مى‏كنید؟


لذا این ندا و صیحه آسمانى (صداى جبرئیل) مانند پیشامد بزرگ غیر منتظره‏اى است كه جنبه‏اى اعجازى دارد و در دل دشمنان خدا ترس و هراس مى‏افكند و بشارت بزرگى براى مؤمنان است كه از نزدیكى ظهور حكایت مى‏كند و این مصداق آیه‏اى از قرآن كریم است كه مى‏گوید:
افن نَشَاء نفنَزّفل عَلَیهفم مفن السَماء آیةً فَظَّلت اَعناقفهفم لَها خاضفعین.9
و آیه دیگرى كه مى‏گوید:
وَ استَمع یَوم یفنادى المفنادى مفن مَكانف قَریبف یَومَ یَسمَعفونَ الصَّیَحَةَ بفالحَقّف ذلفكَ یَومف الخفروجف10.
و آن روزى كه منادى از جایى نزدیك ندا مى‏دهد، گوش فرا ده. آنها زمانى كه صیحه را به حق بشنوند آن روز زمان خروج است.»


وظایف مؤمنان در هنگام پیشامد این صیحه:


در احادیث اهل بیت(ع) در این زمینه چنین آمده است:


الف) پس از شكر و ستایش خداوند: به جا آوردن نماز صبح جمعه مورد بحثمان، به خانه‏هایتان بروید و درها را قفل كنید و دریچه‏ها و روزنه‏ها را ببندید و خودتان را در میان چیزى بپوشانید و گوش‏هایتان را بگیرید (در حدیث آمده است كه از آثار این صیحه این است از شدت و قوت این صدا 70000 نفر كر و 70000 نفر لال مى‏شوند)، هرگاه صدا را شنیدید پس به سجده بیفتید و بگویید:
سبحان ربنّا القدّوس.
پروردگار مقدس ما منزه است
هر كه چنین كند نجات مى‏یابد و هر كه از این عمل روى گرداند هلاك مى‏شود.11
این از جمله مواردى است كه هر كس خداوند متعال بر آن توفیقش داد تا نعمت درك آن عهد مبارك را با ظهور حضرت مهدى(ع) بیابد، واجب است بر آن شكرگزار باشد.

  

ب) انبار كردن غذاى یكسال خود و خانواده‏اش:

امام باقر(ع) فرمودند:
«نشانه حادثه‏ها در ماه رمضان، نشانه‏اى است در آسمان كه مردم پس از آن دچار اختلاف مى‏شوند. هرگاه آن را درك كردى غذایت را بیشتر كن.12»


پس از شنیده شدن نداى آسمانى میان مردم اختلاف، جنگ و فتنه (نبرد قرقیسیا) پدید آمده و به دنبال آن قحطى و گرانى خوراكى‏ها پیش مى‏آید و از این رو ائمه(ع) به شیعیان مؤمن خویش و مسلمانان سفارش كرده‏اند كه غذا و نیازمندیهاى خود و خانواده‏هایشان را براى مدت یك سال ذخیره كنند. شما را به خدا، ببینید چقدر این امامان بزرگوار(ع) تیزبین بوده‏اند و به چه میزان به شیعیان و دوستداران خویش محبت مى‏ورزیده‏اند. ما در طول سال‏هاى عمر خود چگونه به این محبت‏هاى ایشان جواب داده‏ایم و چقدر در صدد جبران محبت‏هایشان بوده‏ایم؟ آرى! هر كس كه به آنها عشق ورزیده و با آنها ارتباط دارد؛ مى‏تواند به محبت ایشان نسبت به خود مباهات و افتخار كند.

 

۳ - بیعت كردن ۳۰۰۰۰ نفر از قبیله بنى‏كلب با سفیانى

 


سفیانى در ماه رجب شورش كرده و به مبارزات نظامى و سیاسى و جنگ‏هاى خویش جامه عمل مى‏پوشاند و محدوده نفوذ خویش را گسترش مى‏دهد و در این زمان دیگران هم به او پیوسته و مجموعه‏ها و قبایل غیر دینى به دنبال او راه مى‏افتند. پیامبراكرم(ص) در این رابطه فرمودند:
«سفیانى با 360 سوار شورش مى‏كند تا اینكه به دمشق مى‏رسد و در ماه رمضان هم 20000 نفر از قبیله بنى‏كَلَب با او بیعت مى‏كنند.13»


قبیله بنى‏كَلَب، عمو زادگان سفیانى؛ یعنى همان قبایل دروز14 مى‏باشند كه در آینده او را همراهى مى‏كنند. این قبیله در عصر معاویه نصرانى بودند و معاویه از آنها با مادر یزید (علیهم‏اللعنة) قاتل سیدالشهدا(ع) ازدواج كرد. بنابراین، سفیانى از اولاد یزید بن معاویة بن ابى‏سفیان (علیهم‏اللعنة) مى‏باشد. پیروان این آیین در منطقه رمله (در بیابان برهوت شرقى فلسطین و غربى اردن و جنوب غربى سوریه دمشق) تا چند كیلومتر در اطراف آن سكنى گزیده‏اند.




طبقه بندی: آخر الزمان،
ارسال در تاریخ سه شنبه سوم مردادماه سال 1391 توسط kheyme
ابزار و قالب وبلاگبیست تولزکد صلوات شمار برای وبلاگ