تبلیغات
خــــیــــــمــــــه , پایگاه مداحی، سخنرانی ،شناخت فرقه های ضاله , خــــیــــــمـــــه

بسم الله الرحمن الرحیم

موضوع: در کار فرهنگی باید احساسی کار کرد ویا معرفتی؟

در اول بحث باید برای روشن تر شدن موضوع کلمه معرفت را تعریف کنیم. در عموم به کسی که خوش قول باشد و کارهایش را درست انجام دهد می گویند که فلانی فردی با معرفت است، که این معنا معنای اسطلاحی آن است و با معنای لفظی و واقعی آن تفاوت دارد در معنای واقعی آن معرفت به شناخت و آگاهی میگویند و در یک کلام به داشتن علم می گویند  


برای انجام دادن کار های فرهنگی باید کار به صورت معرفتی (علمی) انجام بگیرد تا کار دارای ریشه باشد و تداوم داشته باشد. اگر کار به صورت احساسی باشد تداوم ندارد زیرا مقوله احساسات فی نفسه کوتاه مدت است و تداوم چندانی ندارد اما در کار معرفتی (علمی) از آنجایی که با علم سر و کار دارد طوری برنامه ریزی می شود که تمام ابعاد کار را پوشش بدهد و نقاط ضعف و قوت آن مشخص شود. مشکل دیگری که کار های احساساتی دارد این است که همان گونه که با احساسات می آیند با احساسات دیگر نیز از بین میرود. همانگونه که از اسم کارهای احساساتی بر می آید بر پایه احساسات است و عقل در آن جای چندانی ندارد.

البته این نکته قابل ذکر است که این نکته که کار باید معرفتی باشد بدین معنا نمی باشد که دیگر هیچ کار احساساتی انجام ندهیم بلکه بدین معنا می باشد که باید کار اصولی باشد و بر پایه عقل استوار باشد و هر جا نیاز شد کار احساسی انجام دهیم. یکی از خصوصیات معرفت این است که احساسات را نیز به همراه خود می آورد البته نه احساساتی که بر مبنای عقل نیست زیرا کارهای احساسی ممکن است که اشتباه باشد زیرا بر مبنای درستی استوار نیست.

پس با یک تجزیه و تحلیل ساده مشاهده می شود که اگر کار فرهنگی بر اساس معرفت و علم باشد دارای تداوم و نتیجه اثر بخش است.

                                                                         محمد نباتخور سنگی

                                                                    کارشناس امور فرهنگی هنری




طبقه بندی: مقالات،
ارسال در تاریخ شنبه دهم فروردینماه سال 1392 توسط kheyme
ابزار و قالب وبلاگبیست تولزکد صلوات شمار برای وبلاگ